سلام به خودم و خلوت تنهایی دلم

هر چند روز یکبار میام اینجام سری میزنم ولی ظاهر همه کسایی که میومدن اینجا از استاد و دانشجو قدیم ( مهندس (خخخخخخخخخخخخخخ)جدید) هیچکس بیکار نیست و همه سرگرم!!!

تازه خبر این که 3 هفته پیش رفته بودم دانشگاه همه چیز فرق کرده بود حداقلش با اون دوسال پیش که ما رفتیم از خزر !!
بودن هنوز دوستان 9 ترمه و 7 ترمه و کسایی که افتاده بودند و یا با تاخیر قبول شده بودند تجدید خاطره ای بود از جمع 40 نفره شیلات 88  هفت نفری هنوز داشتن پله های موفقیت رو طی میکردن !!

یکی دیگه از دوستان هم دوران سربازی شون رو دارن میگذرونن اگه کارتون تو اداره منابع طبیعی و شیلات کلاردشت گیر افتاد آقای داوودی اونجا مشغول خدمت مقدس ( به قول دکتر حسن عباسی چیزی که یک آدم نامقدس بجود بیاره چور مقدس میشه؟!!) سربازی هستند و شاید بتونن براتون کاری انجام بدهند. .

خبر موثقی از ازدواجی های 88 هم به دستمون نرسیده و آقای نجفی رو هم راستی تو محمودآباد دیدم تا به اینجا فکر کنم به نظر من موفق ترین فرد از ورودی 88 ایشون بودند که تشکیل خانواده دادند و مشغول کار ثابت هستند و خدا رو شکر از زندگی شون راضی بودند انشالله روزی برسه که همه دوستان موفق بشوند.

بهانه این پست عکس هایی بود که از صید ماهی تو برزیل به چشمم خورد و نکته ای که هست این ماهی ها رو یک خانواده دو نفره نمیتونه بخوره و باید حداقل 20 نفر باشن یک خانواده تا بتونن یک ماهی رو بخورن و بدرد اون خانواده ای میخوره که چند روز پیش اخبار نشون داد و 19 تا بچه داشتند  که هر بار سفره انداختنشون فکر کنم زحمات زیادی رو برای مادر و پدر خانواده داشته و دارد خدا بهشون توان و قوه بده که واقعا کار سختی رو به عهده گرفتند سیر کردن شکم 19 تا بچه از 10 ساله تا 35 ساله خیلی سخت هست و این فقط خوراک هست.

بگذریم رشد جمعیت منفی شده فرزند بیشتر زندگی بهتر پلاکاردی که توی شهر زدن اگه واقعا فکر میکنید میتونید بچه های بیشتری رو سروسامان بدید به فکر کشور  و آینده باشید تازه اون موقع میتونید از این ماهی ها هم بخورید :)






نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 5 دی 1392    | توسط: shilat 88    | طبقه بندی: گالری تصاویر،     | نظرات()

اشتراک این مطلب در :