اسم من ماهی است و از خانواده ی آبزیان هستم .من در هنگام تنفس از آبشش استفاده می کنم .خانواده ی من بسیار بزرگ است و از لحاظ شکل ، رنگ ، اندازه ، نوع غذا با هم متفاوت هستیم .در تمام آب های کره ی زمین بیش از 27315 گونه از ما وجود دارد .من به وسیله ی دو خط جانبی که روی پهلوهایم است و از سلول های حساسی ساخته شده از تغییرات محیط خود باخبر می شوم .در شکم من بادکنکی وجود دارد که می توانم هوا را در درون آن وارد و خارج کنم و به این وسیله وزن خود را تغییر دهم .ماهی ها را می توان در همه نوع آب ، چه شیرین چه شور ، چه کم عمق و درست زیر سطح آب و چه با عمق هزاران متر یافت .بعضی از ما را فقط برای نگهداری و نمایش در آکواریوم پرورش می دهند .من یک منبع مهم مواد غذایی هستم . گرفتن من به عنوان غذا یا ورزش و سرگرمی ، ماهیگیری نامیده می شود .
در سال ،صد میلیون تن از ما ماهی ها را صید می کنند که این صید بی رویه ، نسل گونه های مختلف ما را به خطر انداخته است .
من با حرکت دادن قسمت عقبی بدن خود به جلو حرکت می کنم و برای حرکت به سمت چپ و راست ،همچنین بالا و پایین از باله هایم استفاده می کنم .
کوچک ترین ما (ماهی ها )پیگمی گابی فیلیپینی است که کمتر از سیزده میلی متر طول دارد و بزرگ ترین ما شارک وال می باشد که در رشد کامل هجده متر است و چهارده تن وزن دارد .

من در قرآن
نام من در قرآن «حوت »است و از من در آیات 69 سوره ی مبارکه ی کهف ، 163 سوره ی مبارکه ی اعراف ، 142 و 144 سوره ی مبارکه ی صافات و 48 سوره ی مبارکه ی قلم نام برده شده است .
آیه ی 61 سوره ی کهف :این آیه به داستان حضرت موسی و خضر (ع) اشاره دارد .ماهی ای که حضرت موسی و خضر (ع)به عنوان غذا تهیه کرده بودند ،به صورت معجزه آسایی زنده شد و در آب پرید و حرکت کرد .
آیه ی 163 سوره ی اعراف :و از آنها درباره ی [سرگذشت ]شهری که در ساحل دریا بود ،سؤال کن ، و به خاطرشان بیاور هنگامی را که آنها در برابر قانون سرپیچی خدا می کردند ، ماهیانشان ، روز شنبه [که روز تعطیلی و استراحت شان بود ]آشکار می شدند ، اما در روزهای غیرشنبه به سراغ آنها نمی آمدند .این گونه آنها را به چیزی آزمایش کردیم که در برابر آن نافرمانی می نمودند .
این آیه به سرگذشت قوم بنی اسرائیل اشاره دارد که در ساحل دریا زندگی می کردند .روی سخن این آیه به پیامبر گرامی اسلام (ص)است و به او می گوید که از یهود معاصر خویش درباره ی این قوم سؤال کند ؛ یعنی این خاطره ا به وسیله ی سؤال در ذهن آنان مجسم سازد تا از آن پند بگیرند و از سرکشی و کیفری که درانتظار آنهاست ، بپرهیزند .
آیه ی 142 سوره ی صافات :[او را به دریا افکندند ]و ماهی عظیمی او را بلعید ،درحالی که مستحق ملامت بود !
آیه ی 143 و 144 سوره ی صافات :و اگر او از تسبیح کنندگان نبود ، تا روز قیامت در شکم ماهی می ماند .
آیه های سوره ی صافات به داستان حضرت یونس (ع)و قومش اشاره می کند و می گوید :«درحالی که حضرت یونس (ع)مستحق ملامت بود ». مسلم است که این ملامت و سرزنش ،به خاطر ارتکاب گناه کبیره و صغیره ای نبود ،بلکه علت آن شتابزدگی و عجله در ترک قوم خویش و هجرت از آنان بود .حضرت یونس (ع)خیلی زود متوجه ماجرا شد و با تمام وجودش رو به درگاه خدا آورد و از اینکه درکار خود عجله کرده بود ، استغفار کرد و از پیشگاه مقدس خداوند تقاضای عفو نمود .خداوند در این آیات می فرماید : اگر او ازتسبیح کنندگان نبود ، این زندان موقت به زندان دائم تبدیل می شد ، و آن زندان گورستان حضرت یونس (ع)می گشت و تا قیامت در شکم ماهی می ماند .
سوره ی قلم آیه ی 48:اکنون که چنین است ، صبر کن و منتظر فرمان پروردگارت باش و مانند صاحب ماهی (یونس )نباش [که در تقاضای مجازات قومش عجله کرد و گرفتار مجازات شد ]در آن زمان که خدا را خواند ، در حالی که مملو از اندوه بود .
این آیه به پیامبر اسلام (ص)خطاب می کند و از آنجا که سرسختی و بی منظقی دشمنان اسلام ، گاه چنان قلب پیامبر (ص)را می فشرد که امکان داشت در مورد آنها نفرین کند ، خداوند در این آیه پیامبر (ص)را به صبر و شکیبایی امر می کند و می فرماید :«و مانند صاحب داستان ماهی (یونس ) نباش که برای مجازات قومش عجله کرد ».

من در ضرب المثل ها و اشعار
ضرب المثل های زیادی در زبان فارسی وجود دارد که اسم من در آنها ذکر شده است ؛ مانند :
1 ـ از آب گل آلود ماهی گرفتن ؛
2 ـ ماهی از سر می گندد ؛
3 ـ ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است ؛
4 ـ ماهی ، ماهی را خورد ، ماهی خوار هر دو را.
همچنین شاعرهای بسیاری از من در اشعارشان نام برده اند ، مانند این اشعار :
بدو گفت موبد که نیکو نگر
بر اندیش و ماهی به خشکی مبر (فردوسی )
بر جگر آبم نماد از دلنواز
همچو ماهی مانده ام بر خشک باز (عطارنیشابوری )
جز که تو زنده به مرده به جهان کس نفروخت
مار و افعی بخریدی بدل ماهی شیم (ناصر خسرو )
ز آب خرد ،ماهی خرد خیزد
نهنگ آن به که به دریا ستیزد (سعدی )
شورش من چو ماهی تابه
زین دو مار نهنگ سان برخاست (خاقانی )
مرغ دل چون واقف اسرار گشت
می تپد از شوق ،چون ماهی ز شست (عطارنیشابوری )
دل ز بیم آن که بر تو باد سردی بگذرد
روز و شب چونان که ماهی را براندازی ز آب (انوری )
به مارماهی مانی نه ماهی ای و نه مار
منافقی چه کنی مار باش یا ماهی

نویسنده:عارفه امامی حجتی
منبع:ماهنامه قرآنی ،ادبی و هنری باران(ش 164)
 
منبع : مرکز نورپرتال

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 14 شهریور 1391    | توسط: shilat 88    |    | نظرات()

اشتراک این مطلب در :