part3(b

Ich دریایی:

هجوم cryptocaryon-irritans یکی از رایج ترین حمله کنندگان به ماهیان آب شور است.

 مشکلاتی که کریپتوکاریون ایجاد میکند :

1.    مشکلات تنفسی

2.    افزایش لایه موکوز

3.    کاهش اشتها

4.    رفتارهای غیر نرمال در شنا

5.    ساییدن باله ها

6.    چشمهای تیره

( bunuley & Williams  1994)

cryptocaryon-irritans در میزبانهای تخصصی ظاهر میشود به این معنی که مبتلا کردن فقط در مورد ماهیان استخوانی در نواحی گرمسیری اتفاق می افتد. به جز ماهیان غضروفی(کوسه) همه ماهیان مستعد آلوده شدن به این بیماری هستند.

Cyst های cryptocaryon میتوانند از 28-3 روز به هر سمت که می خواهند بروند و متکامل بشوند برای بیمار کردن ماهیان میزبان از طریق تولید tomiteها .

Tomit ها در عرض 24 ساعت باید میزبان خود را پیدا کنند وگرنه از بین میروند.

( colorni& burgess   1997)

 

درمان با مس:

هنگامی که دز و نگه داری در بهترین سطح باشد مس که یک داروی بسیار موثر در برابر کریپتوکاریون است . رفرنسها دزهای پیشنهادی متفاوتی دارند :

Andrews  1988 :    0.15  -   .030 mg/L

Bassleer 1996 :    0.25   -   0.30  mg/L

Gratzek 1992 :    0.115   -  0.18  mg/L

Noga 2000  :  0.15   -  0.20  mg/L

Untergasser  1989  :   0.15   -  0.20  mg/L

این دزها همچنین برای متیلن بلو ( methylene blue) استفاده میشود .

 مشکلات استفاده از مس:

1.    در دزهای پایین موثر نمی باشد.

2.    در دزهای بالا میتواند ماهیان را بکشد

3.    ممکن است برخی ماهیان تحمل مس را داشته و برخی دیگر نداشته باشند.

4.    بی مهرگان به مس شدیدا حساسند . اگر در آکواریوم بی مهره ای داشته باشیم نمی توانیم از مس استفاده کنیم.

 

درمان با اکریفلاوین یا تریپا فلاوین (Acriflavin=trypaflavin) جهت درمان ابتدا باید از دارو محلول مادر تهیه کرد برای این کار g1 اکریفلاوین را در 1لیتر آب حل کنیم پس از تهیه محلول در ظرفی جداگانه به ازای هر لیتر آب ml50 از محلول مادر ریخته و ماهی را به مدت 4-2 روز در آن حمام دهیم.

درمان با مالاشیت گرین (Malachitgreen) :

در بیماریهای قارچی کاربرد دارد . ابتدا 1گرم از دارو را که بصورت بورهای ریزی می باشد در 1لیتر آب حل کرده سپس ml6 از این محلول مادر را در 100 لیتر آب حل کرده و ماهی ها را به مدت 12 روز در آن حمام دهیم . پس از 12 روز نصف آب اکواریوم باید تعویض شده و آب تازه وارد شود.

درمان Ich :

 این اعتقاد وجود دارد تعدادی از بازماندگان عفونت Ich حامل میکروب نهفته هستند در محل هایی مانند پایه باله ها و یا آبشش ها و در فشار بعدی از قبیل استرس ها دوباره فعال می شوند و توانایی رشد و گسترش می یابند و دوباره سفیدک ها را روی ماهی می بینیم. ماهی که موفق می شود در برابر Ich بنظر میرسد که تقریباً درجه ای از ایمنی را نسبت به انگل دارا باشد. ماهیانی که دچار میزان کم Ich شده و برحمله ی آن پیروز شدند.

تا زمانیکه پارازیت(انگل) محافظت می شود در درون کیسه ها(CyST) آغاز درمان تاثیری بر آن نمی گذارد واستفاده از داروهای بیش از اندازه باعث مرگ ماهیان میشود. برای درمان باید متمرکز شد بر روی Tomite ها زمانی بیش از پیش آسیب پذیر است.

یک شایعه ی قدیمی وجود دارد که آب گرم Ich را نابود می کند این حرف اساساً درست است ولی هنگامیکه دما بیش از 85̊C برسد طبق تحقیقات محققان دانشگاه فلوریدا Ich کشش این را هم دارد که دمای  ̊ C90 به بالا را هم تحمل کند و زنده بماند.

 

 

راه های درمان Ich :

بعلت اینکه مهمترین فاز سیکل زندگی Ich در قسمت های تحتانی اکواریوم رخ می دهد برای اینکه عفونت را محدود کنید می توانید با تعویض مصنوعی آب توسط لوله ای شن دار باعث خروج CyST شوید.همانطور که قبلاً گفته شده بود Ich خودش را به آبشش می چسباند و طی فعالیت های تنفسی از بین نمیرود و   از بافت آبششی جدا نمی شود ولی باعث کاهش جذب اکسیژن در آب میشود. باید سعی کنیم هوادهی افزایش یابد.

اضافه کردن تقریباًPPT  2-1 نمک بدون ید (سنگ نمک) یعنیgr 2-1در هر لیتر آب(این اندازه را نسبت به گونه ها تغییر داد)

استفاده از 0.3% محلول نمک در آب باعث از بین رفتن Tomite ها میشود.

نمیشد توصیه کرد از این مقدار چون باعث ازبین رفتن گیاهان در محیط اکواریوم می شود.نمک از طریق تنظیمات اسمزی مایعات بدن انگل و محیطش اثر کرده و سبب کند شدن انگل از سطح بدن ماهی می شود. بویژه نمک میتواند در بهبود برانش های آزرده ماهی در موارد که بر روی آن موکوس اضافی قرار دارد کمتر کند.

دلایل زیادی برای استفاده از نمک در برابر Ich وجود دارد :

1.    به اکثریت گونه ها صدمه نمی زند

2.    بیماری ماهیان را بیشتر تحریک نمی کند

3.    بسرعت بیشتر عوامل بیماریزای وخیم نواحی گرمسیری(مثلاً بیماری آدنیوم) را از بین می برد

4.    تابش نور خورشید ارگانیک ها را در خارج از سیستم محدود نمیکند و فتوسنتز را مختل نمی کند

5.    با تماس با آن سلامتی انسان به خطر نمی افتد

6.    نمک خیلی ارزان است

7.    به فیلترها در اکواریوم آسیب نمی رساند

کارهایی که در هنگام نمک زدن باید انجام داد :

1.    گیاهان باارزش را خارج کنیم

2.    دما را تا 80 درجه سلسیوس بالا برده

3.    هوادهی را افزایش دهیم

4.    هر دوازده ساعت بعد از نمک ریزی دوباره نمک ریزی انجام می دهیم

5.    در مدت 60-48 ساعت از دومین نمک ریزی در 80 درجه سلسیوس دما ، Ich از بین میرود.

6.    خارج کردن نمک توسط تعویض جزیی آب(40-30% در یک زمان اگر مطلوب است)

تعویض مکرر آب و تمییز کردن تمام شن ها و ماسه ها ، تعویض حدود 50% آب در روز توصیه می شود.

ادامه دادن درمان دسته کم به مدت یک هفته از آنجایی که شما می توانید فقط Tomite را از بین ببرید باید ادامه داشته باشد.

سرعت چرخه زندگی آنها بستگی به دمای محیط دارد (به عنوان مثال سه روز تا دمای 36.66 درجه سانتیگراد ) و ادامه دادن درمان برای یک هفته کامل برای اینکه احتمال خطا و اشتباه کاهش یابد.

اگر این روشها کافی نبود برای مقابله با شیوع Ich شما باید دارو تهیه کنید. یکی از مشکلات استفاده از دارو این است که انگل نسبت به گذشته مقاوم تر شده به درمان های دارویی  جواب نداده و نسبت به شرایط سخت انعطاف پذیر تر میشود و کسانی که فروشنده اند غالبا ترجیح میدهند در مواجهه با Ich سریعا از داروها استفاده شود به جای اینکه بر روی تعویض پی در پی آب و نمک پاشی دقت بگذارند چون تحمل کارهای سخت را ندارند و این کم طاقتی سبب افزایش مقاومت Ich و دیگر میکروارگانیسم ها به دُزهای قبلی داروها میشود.

اگر ماهی دچار Ich شود و زنده بماند بدون درمان دارویی ماهیان از خودشان یک ایمنی قوی در برابر عفونت نشان میدهند. در دانشگاههای گرجستان و انستیتوهای دیگر برای ساخت واکسن اقدام کردند( آزمایشات آنها بر روی گربه ماهیان بوده).

بطور جالب بعضی از محققین Oklahama یک تغییر شکل Ich را نشان میدهند که دیگر Ich به شکل بسته های  trophozite از زیر پوست خارج نمی شود و باقی میماند تا متکامل شده و tomite از زیر پوست خارج میشود که احتمال تاثیر دارو را افزایش میدهد.

تحقیقات نشان داده درگیر شدن مقاومت میزبان یک مکانیسم جدید ایمنی ایجاد میکند که برروی انگل مؤثر است. پادگِن ها (عوامل تولید کننده پادتن) باعث ایجاد پادتنی به نام گلیکوسیلفسفاتیدیل-اینوزیتول میشود که به روکش پروتیینی Ich متصل میگردد و باعث بی حرکت شدن پارازیت می شود. نام این پادگن که عامل تولید این پادتن است ، پادگن-    Iمیباشد.

برای جلوگیری از انتقال بیماری با آهک زنده(CaO) محیط را گندزدایی کنیم.

شستشو دادن ماهیان کوچک با محلول ppm0.005 مالاشیت گرین و ppm25 فرمالین دو بار در روز این نباید جلوی رشد ماهیان را بگیرد.

فرو بردن ماهیان کوچک در ppm0.4 - 0.2 مالاشیت گرین برای 2ساعت .این روش در موسسه being fishery research ایجاد شد.

متیلن بلو میتواند برای مبارزه با بیماری یا عفونت ماهی همراه با آب دریا (درجه شوری بیش از 1%) استفاده شود. این روش در اروپا معمول است.

تشخیص کریپتوکاریون اغلب بخاطر اغلب بخاطر لکه سفید مشخصش چندان دشوار نیست ، اما اگر ببیماری در مراحل اولیه بوده یا عفونت در آبشش متمرکز باشد معمولاً از روی استرس های تنفسی ،بیحالی و داشتن خارش بدن میتوان به وجود آن پی برد. با پیشرفت بیماری ،لکه سفید نمایان شده و تا اندازه mm5-2 بزرگ میشود.

بیشتر لکه ها در قسمت باله سینه ای اول دیده شده و ممکن است نوع شنای ماهی تغییر کرده و بصورت زیگزاگ و یا نیم پهلو شنا نماید. با پیشرفت بیماری لکه ها گسترده تر شده و چشم ها را نیز مبتلا کرده و به رنگ کدر تبدیل می کنند و سرانجام عفونت های قارچی ثانویه نیز به آن اضافه می گردد.

Ich دریایی بی مهرگان را بیمار نمی سازد. بهترین درمان برای کریپتوکاریونحمام با آب شیرین میباشد. آبی که میزان شوری اش(1.010-1.009) پایین باشد  کریپتوکاریون را از بین میبرد وبرای ماهیان بی ضرر است. شما باید شوری کم را برای 3-2 هفته ادامه دهید.

این روش زمانی خوب نیست که شما در اکواریوم خود بی مهرگان و یا گونه هایی که به شوری کم حساسند را دارید.

در هنگامیکه حمله کریپتوکاریون وضعیت ملایم دارد و شیوع پیدا نکرده میشود از میگو استفاده کرد که از شیوع آن بر روی پوست جلوگیری میکند. دادن داروها در غذا مخصوصاً در زمانیکه ماهیان به بیماری مبتلا شده اند و نمیتوانیم آنهارا برای درمان به اکواریوم دیگر منتقل کنیم ، ترکیب مترونیدازول (metronidazol) در داخل غذا و مطمئن شدن از آنکه ماهیان بیمار به اندازه کافی از آن مصرف کنند.

غذاهای دارویی همراه با میگوهای تمییز کننده یک راه خوب برای جلوگیری از شیوع کریپتوکاریون است.

نوشته شده در تاریخ شنبه 14 مرداد 1391    | توسط: jamshid darzi    |    | نظرات()

اشتراک این مطلب در :